In de vroege jaren zestig voerde de Franse overheid nucleaire experimenten uit in de Sahara, in haar toenmalige kolonie Algerije. Officiële documentatie over deze geschiedenis, die gewelddadig was ten opzichte van de Algerijnse bevolking, economie en leefomgeving, heeft Frankrijk nog niet vrijgegeven. In Colonial Toxicity slaagt architectuurhistoricus Samia Henni er desalniettemin in om langs de weg van gesmokkeld, gelekt en anderszins beschikbaar archiefmateriaal, het verhaal van radioactief geweld in de Sahara te ontsluiten.
Colonial Toxicity heeft alle ingrediënten in zich om een intimiderend, ondoordringbaar document te zijn. En toch maken heldere ontwerpkeuzes dit relevante verhaal toegankelijk. De papierkeuze is hierin allesbepalend. Het opdikkende papier resulteert in een licht, zacht en soepel boek, dat zelfs bij spreads voor- en achterin goed open blijft liggen. Daarnaast straalt het boek ondanks de grote variëteit in typen beeldmateriaal – van videostills tot archiefscans, veelal met een lage resolutie – rust uit door duotoondruk en uitstekende beeldredactie. De inkt- en papierkleur contrasteren voldoende met elkaar zodat de tekstdelen prettig leesbaar zijn, en de klassieke, nette typografie zorgt samen met het beeld voor een serene ambiance. De resulterende spreads maken dat dit uitvoerige onderzoek geenszins afstoot, maar intrigeert.