De wachtkamer is voor niemand een onbekende plek, maar de een is er wel bekender mee dan de ander. In drie jaar nam Maaike Koning zo’n driehonderd keer plaats in een wachtkamer, wat heeft geleid tot de foto’s, collages en fictieve wachtkamergesprekken in Wacht af. De algemene herkenbaarheid van ‘de wachtruimte’, de korrel in de foto’s en de silhouetten die Koning in haar collages heeft geknipt, maken dat je jezelf tijdens het bladeren in in de wachtruimte ziet zitten – zelfs voelt zitten. Het omslagbeeld, van een lege stoel, en de verder lege cover zetten de toon.
Leegte is in het binnenwerk doeltreffend ingezet om vorm te geven aan de ervaring van het wachten. Daarvan is de overvloed aan witte pagina’s het krachtigste voorbeeld. Om deze te benadrukken zijn alleen deze gepagineerd. Het boek heeft geen vast ritme op het gebied van beeld, tekst en witruimte: iedere katern is anders opgebouwd, waarmee een benauwende onzekerheid goed wordt gevat. Het steriele, medische blauw van de cover loopt door in de tekstdelen, en creëert samenhang in het geheel.
Dit is een klein, krachtig boek dat op eigenzinnige wijze stilstaat bij de onplek die we allemaal beter kennen dan we zouden willen. In z’n bescheidenheid, met uiterst doeltreffende ingrepen en een indringende algehele sfeer, is Wacht af bij uitstek een Best Verzorgd Boek.

