Gluckauf bevat niet alleen foto’s die Bertien van Manen op verschillende plekken in de wereld maakte in mijnwerkgebieden, maar laat ook het proces om haar fotografie heen zien. Meer dan het gemiddelde fotoboek krijg je zo inzicht in de redactionele gedachtegang die schuilgaat achter deze bijzondere collectie foto’s. Het katern met contactvellen die in zilver op zwart papier zijn gedrukt en het katern met kopieën van Van Manens eigen teksten, die zij aan zij, verkleind op wit papier zijn gedrukt, springen er op dit vlak uit. De kopieën vormen daarnaast, te midden van de foto’s, een welkome onderbreking, en geven zichzelf op verrassende wijze vorm. Tezamen leidt dit ertoe dat voelbaar is dat niet de foto’s centraal staan, maar de maker en haar beelden.
De keuze voor een harde band komt de diep persoonlijke aard van de foto’s ten goede, omdat deze daarmee een welkome monumentaliteit wordt toebedeeld. De coverfoto treedt met de rode rand – van de rode stift waarmee Van Manen haar foto’s codeerde – en de rode titel op de rug van het boek goed naar voren, en lijkt te refereren naar de subtiele rode zweem in de zwart-witfoto’s van het binnenwerk. Die zweem zal een gevolg zijn van het in full colour drukken van de zwart-witfoto’s – we zijn er als jury niet over uit of dit een intentionele ingreep is geweest.