In het kader van het Europese netwerk Natura 2000 dat beoogt biodiversiteit te behouden en te herstellen, stelt Marina Caneve in On the ground among the animals de vraag naar de positie van de mens in de natuur. Ze staat in het bijzonder stil bij de infrastructuur tussen Natura 2000-gebieden, zoals ecoducten, en maatregelen die waarborgen dat en monitoren hoe dieren deze infrastructuur gebruiken. In een tijdgewricht waarin de mensgerichte verhouding tot natuur wordt bevraagd is deze thematiek relevant.
On the ground among the animals voelt als een hybride boek, dat tussen wetenschapspublicatie en fotoboek in zit. Dat sluit ook aan bij de inhoud – in zoverre dat Caneve een basis probeert te leggen voor visuele ecokritiek: het beeldmateriaal zelf vormt de narratieve analyse van de materie. De keuze voor het ongestreken papier ondersteunt deze meer formele dan creatieve functie van het beeld. Dit kan een vervreemdende werking op de lezer hebben, maar de jury waardeert het als een gedurfde keuze die dienend is aan de inhoud. Het katern van zwart papier waarop met witte inkt surveillancefoto’s zijn gedrukt, is een verrassende toevoeging die het gevoel van bespieden goed overdraagt. Al met al is het ontwerp ingetogen, helder en dienend; het voelt compleet.