In Notes on Devils blikt Jacob Dwyer in een mengeling van non-fictie en fictie terug op zijn tijd in Litouwen, waar hij in 2018 de collectie van het duivelmuseum zou fotograferen. In 2022 verscheen hierover al een audiodrama op dubbel-LP, en in dit herziene script van dat drama onderzoekt Dwyer thema’s als isolement, verveling en masculiniteit verder. We zien in Notes on Devils buitengewoon veel aspecten van goede boekverzorging volgens de selectie van dit jaar terugkomen, zoals het boek als onderdeel en drager van een proces, consequent doorgevoerde, heldere ontwerpkeuzes en verweven informatiestromen.
Het boek is heel eigenzinnig, niet zozeer door uitgesproken elementen, maar in de ordelijke en schone opmaak. De typografie is daar een heel goed voorbeeld van: die is herkenbaar als een script op het ene moment en als geeltjes (sticky notes) op het andere, maar verdraait die verwijzingen ook. Grafisch laat Notes on Devils niets te wensen over.
Wat het boek zou hebben vervolmaakt, is de in het ontwerp getoonde gedegenheid op het gebied van productie. Het beeld brengt meer dan eens een onrust met zich mee, die vermoedelijk met gebruik van een ander raster minder sterk was geweest. Daarnaast ligt het boek niet fijn open, wat de inhoud wel goed zou hebben gedaan; een andere lijmkeuze had hier een verschil gemaakt.
Wat niet onbenoemd kan blijven, is de theatrale ingreep om een rood lint als boekenlegger toe te voegen, dat – als een soort duivelsstaart – uit het boek steekt en (bedrukt) over het omslag heen hangt. Wederom is dit een heel eigen, helder idee; en het stelt het exterieur van dit anderszins bescheiden boek in staat om je aandacht te trekken.