Dit boek van beeldend kunstenaar Yael Davids is duidelijk bedoeld als een werkboek vanwege het werk en de respons die het van je vraagt. Tegelijkertijd stelt het ook de vraag wat een werkboek nu precies is. Exemplarisch hiervoor zijn de uitslaanders in het boek. Hoewel bij het bladeren duidelijk wordt dat deze uitslaande pagina’s er zijn doordat hun vouw relatief ver van de voorsnede af zit, lopen de uiteindes van deze pagina’s dusdanig ver de kneep in dat niet gelijk duidelijk wordt aan welke zijde de pagina openslaat. Zo vraagt het boek subtiel moeite van je. Daar komt nog bij dat de uitslaanders op gespannen voet lijken te staan met de collage-achtige uitvoering van het boek. De vormentaal van knip-en-plakwerk en het ongestreken papier ademen de sfeer van een in elkaar geknutseld zine: een zeer maakbaar, niet-kostbaar object. Maar uitslaanders zijn wel degelijk een luxe-element – en acht uitslaanders zeker. Je kunt niet anders dan je afvragen wat je nu werkelijk vasthebt.
Grafisch blinkt het binnenwerk uit in simpele en heldere keuzes. Het genoemde knip-en-plakwerk, dat voortkomt uit fysieke collages waarvan foto’s in het boek zijn opgenomen, wordt in de tekstdelen grafisch nagebootst. Dit bindt de tekstdelen goed samen en vormt een brug tussen tekst- en foto-elementen. I Am Going to Be Your Last Teacher is qua structuur onvatbaar, zonder in te leveren op leesbaarheid; het laat je op een aangename manier spartelen zonder dat het inboet aan openheid.