De ‘spiegelwerken’ van de Duitse kunstenaar Philipp Gufler worden in A Shrine To Aphrodite overtuigend naar boekvorm vertaald. Waar Gufler normaliter spiegels zeefdrukt, zeefdrukte hij nu zestien verschillende pigmenten op zestien afzonderlijke reflecterende vellen. Voor wie bekend is met de grote schaal van het werk van de kunstenaar is het verrassend dat je plots door de werken heen kunt bladeren.
De typografie van de tekstdelen, die in kronkels en cirkels over de pagina danst en die in lettertypekeuze minstens zo eigenzinnig is – en daarin geen gelijke kent, tussen de inzendingen – contrasteert heel goed met de reflecterende vellen. Deze warme, vreemde letters maken de industrieel aanvoelende, metaalachtige platen persoonlijker en toegankelijker.
Op het gebied van productie valt het op dat de zeefdrukken een wezenlijke hoeveelheid inktwrijf achterlaten op de voorliggende pagina’s. De keuze om dit niet tegen te gaan, vinden we als jury niet sterk: de inktwrijf hint wellicht op de bijzondere pigmenten waarmee is gezeefdrukt, maar ingestoken of -gebonden bescherming zou de sprekende fragiliteit van het werk onderstrepen.
Toch is A Shrine To Aphrodite een boek dat je dankzij zijn fluïde, anti-ontwerpuitstraling anders doet denken over hoe je een boek kunt maken, en daarmee is het een Best Verzorgd Boek.